Saturday, January 06, 2007

Αϊ στο διάολο, τι κι αν έχεις Ayo!

Να γίνω λίγω κακός; Το κρατώ τόσο καιρό αλλά δεν αντέχω πια! Είπα σώπασε, θα περάσει και θα ηρεμήσουν με αυτή την αηδία, θα ξεφουσκώσει. Αυτό όμως παράπάει! Το άκουσα πρώτη φορά στον 958 όπου το μετέδιδαν σχεδόν όλες οι εκπομπές στην σειρά -ευτύχως Γιάννη μου που εσύ δεν έπεσες, αυτό μας έλειπε...- συνοδευμένο με τέτοια εκστατικά σχόλια λες και επρόκειτο για το τραγούδι του αιώνα! Λέω εντάξει, ανακάλυψαν ένα τραγούδι -που μάλλον μόνο αυτοί θα το παίζουν- και χαίρονται για αυτήν την ανακάλυψη, ας το χαρούνε. Όμως μετά από λίγο καιρό μαθαίνω με μεγάλη έκπληξη ότι μέχρι και τα τρέντι ραδιόφωνα το μεταδίδουν! Ωχ, επικίνδυνα τα πράγματα λέω γίνονται. Ώσπου έγινε Το σουξέ! Αν είναι δυνατόν! I'm begging you, έλεος πια με αυτό το μυξοπαρθένικο, φτωχοδήθεν ψαγμένο κρυφοκαψουροτράγουδο "Down on my knees!". Και δεν με νοιάζει αν αυτή η κοπέλα, με βιογραφικό α λα Νίκος-κλαψ-Ξανθόπουλος, έχει Ayo εγώ την στέλνω στο διάολο! Προτιμώ χίλιες φορές να ακούσω Αννέτα Μαρμαρινού! (και αυτό δεν είναι ειρωνεία...) Ή θα ακούς σκυλάδικο ή όχι.

Έχω μάλιστα πρότεινει στον Zpi να το διασκευάσουμε στα ελληνικά. Εκεί να δεις σουξέ! Ορίστε μια πρώτη μορφή των ελληνικών στίχων (ερμηνεύονται φυσικά με την απαραίτητη τσιριδοκλάψα):

"Γονατιστή, σε παρακαλάω, γονατιστή σε παρακαλάω,
γονατιστή, σε παρακαλάω, γονατιστή σε παρακαλάω,
σε ικετεύω μη μ' αφήνεις

Μη μ' αφήνεις, σε παρακαλάω, σ' αγαπάω, σε θέλω, πεθαίνω, και κλαίω, σε εκλιπαρΆω, σε παρακάλω αγάπα με, σ' αγαπάω, σ' αγαπάω, σε παρακαλάω, σε παρακαλάω, σε εκλιπαρΆω μη μ' αφήνεις, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι

Εδώ επίσης -για να το ξεφτιλίσω τελείως το θέμα- μετά από κάθε κόμα στη δεύτερη στροφή, στη θέση της κιθάρας μπορεί να μπει ένα νιαούρισμα.
Παράδειγμα:
σε θέλω, μιάου, πεθαίνω, μιάου, και κλαίω, μιάου, σε εκλιπαρΆω, μιάου...

Αϊ σιχτίρ, τα είπα και ξελάφρωσα!
(Η αλήθεια είναι ότι το μίσησα τόσο, που τώρα σχεδόν έχω αρχίσει να το αγαπάω...)

15 Comments:

Blogger Zpi said...

Ενας τύπος ταξιδεύει με τρένο ακούγοντας γουόκμαν. Κουνάει το κεφάλι ρυθμικά και μουρμουρίζει κάποιους στίχους. {ηχητικό βοήθημα: μμμ μμμ, μμ μμ μμ μ...}.
Ξαφνικά το τρένο εκτροχιάζεται πέφτει από γκρεμό, γίνεται συντρίμια, σωστό λουτρό αίματος και ο τυπάκος μας σηκώνεται σα να μην τρέχει τίποτε και περπατάει.
--Είχε Ayo--

Ξέρω ξέρω πισωγύρισμα πολύ καιρό είχα να πω τέτοια κρυάδα, αλλά το AYO - αγιο σου φέρνει πολλές ανοησίες στο μυαλό αν το καλοσκεφτείς.

Μια χαρά το άκουσα τον πρώτο καιρό, αλλά η αλήθχεια είναι ότι από μια φάση και μετά άρχισε να με κουράζει. Πχιασάρικο εμπορικό κομματάκι μετά από ένα διάστημα αναγκαστικά έρχεται ο κορεσμός.

Γόνατιστηηη...

07 January, 2007 00:51

 
Blogger Leigh-Cheri said...

Εμένα μου έσπασε τα νεύρα από την πρώτη στιγμή.

Αλλά μετά την διασκευή που του έπραξε ο Tertul κι έτσι όπως είχα την ευκαιρία να το ακούσω και ερμηνευτικά, είναι γαμάτο!

Γιάννη, να τον καλέσεις να το παρουσΧιάσει στο studio!
Και τον Zpi μαζί να παίζει ντραμς!
Ω ρε γλέντια!

07 January, 2007 11:04

 
Anonymous mpizelw said...

:D
γονατιστήηηηη, στα 4 σε παρακαλάαααααωωωω!
να γράφεις τέτοιαααααα ποστ για να γελάαααααωωωω!!!
χαχαχαχαχααχαχαχαααα!
ay-ειά σου νασόπαιδο!

η απόλυτη ξεφτίλα σε στίχους....
δεν θέλω ούτε ayo ούτε διάολο να τους ακούσω.
:P

07 January, 2007 13:16

 
Blogger kyrallina said...

Εντάξει δεν είναι και οι καλύτεροι στίχοι που έχουν γραφτεί, αλλά η φωνάρα, φωνάρα! Δεν ξέρω πως σου φαίνεται, εμένα μ' αρέσει πολύ.

07 January, 2007 15:53

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Άτιμε Zpi, μη σταματάς τα πισωγυρίσματα! Χαχα! (Έμμεσος τρόπος να σου πω αδερφέ ότι με το καιρό χαλάς...)
;-p

Leigh-Cheri το συγκρότημα αποφασίστηκε!
Φωνή: Tertuliano
Ντραμς: Zpi
Νιαούρισμα: Leigh-Cheri
Ευπρόσδεκτα εθελοντικά νέα μέλη.

Καλή μου Μpizelw, θα πρέπει να με παρακαλέσεις πολλές φορές ακόμη και επαναλαμβανόμενα για να σου κάνω τη χάρη που μου ζητάς! Να, είναι που θέλω να το παίξω λίγο σαν το γκόμενο της Ayo που την παράτησε και χρειάζεται τόσα παρακαλετά... χιχι!
Γεια σου δΓιαμαντοαδέρφι! :-)))

Κyrallina έχει όντως φωνάρα, αλλά σε συνδυασμό με το κλαψιάρικο ύφος και το περιεχόμενο του τραγουδιού -το οποίο αν δεν είχε αυτούς τους στίχους θα ήταν σίγουρα πολύ καλύτερο- βγαίνει τελικά από λίγο ως πάρα πολύ εκνευριστική.
Πάντως είναι από τα μερικά τραγούδια που βρίσκομαι σε αντίθετη φάση με τον υπόλοιπο κόσμο. Εγώ που μέχρι τώρα σχεδόν το μισούσα, τώρα που έρχεται ο κορεσμός που λέει ο Zpi, τώρα αρχίζω να το αγαπώ!
Aλλά ως "cult".
Αν καταλαβαίνεις τι εννοώ...

08 January, 2007 01:02

 
Anonymous mpizelw said...

γονατιστήηηηη, στα 4 σε παρακαλάαααααωωωω!
δΓιαμάντι μου, αδέρφι μου σαν τον γκόμενο της ayo μου λες "σε παρατάααααωωωω" (δις με τον zpi να το "σπάει")

γονατιστήηηηη, στα 4 σε παρακαλάαααααωωωω!
μη με εγκαταλείπεις, θα σου το χρωστάααααωωωω!!!! αααααχ νιάαααααου! (τρις με τη leigh να νιαουρίζει με όλη της τη δύναμη)

θες κι άλλο αχόρταγε?
:P

08 January, 2007 09:36

 
Blogger kyrallina said...

Ντάξει κατάλαβα......σα να λέμε "θέλεις το χρόνο σου"!

08 January, 2007 20:17

 
Anonymous Ayo said...

AYO is a German born artist, the offspring of a Nigerian father who had come to Germany to study in the 1970s, and sometimes worked as a DJ, and a mother who is a gypsy. AYOs rather unusual name means joy in Yoruba. Her rich cultural background is also reflected in her musical influences. She grew up amidst Pink Floyd and Fela Kuti, the Soul Children and Bob Marley, and many others.

AYOs nomadic lifestyle brought her to live between Paris and New York, two capitals that accurately sum up her musical identity. In Paris, word got around fast, and she held initial solo concerts with her guitar, opened for Omar, the British soul brother and jammed alongside Cody Chesnutt.

AYOs entire album, Joyful, was recorded in New York under live conditions. She cries, laughs and moves us with her simplicity. To accompany her, producer Jay Newland put together a group of open-minded musicians that, with a note on a B3 organ or with a stroke of slide guitar melodiously enter this unusual world, which is studded with a few words in Pidgin, the street language of Lagos, and unveils recollections of gypsy life. In addition to her parents, two other influences helped her set the tone of this album, which very well could have been recorded some 35 years ago. Firstly, theres mentor Donny Hathaway. Her other reference is Jimmy Cliff. Like her predecessors, she strives to naturally and sincerely share her stories and touch others, boosted solely by her life experience and her dreams.

09 January, 2007 15:09

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Χμ!
Έτσι κάτι γίνεται Μpizelw, καλά το πας!.. Οπότε από δω και πέρα αν θες χάρη να ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
;-pp

Κyrallina ναι, πες το και έτσι!
:)

Ayo μου;! κοπέλα μου γλυκιά, δεν ήξερα ότι και εσύ με διαβάζεις!
Μα βρε και 'συ, λες να μη ξέρω το βιογραφικό σου; Απ' έξω και ανακατωτά το έχω μάθει! Τι νομίζει αδιάβαστος γράφω; Είδικα Ayo μου να δεις, εκείνο το μέρος όπου λέει ότι ο πατέρας σου είναι πρόσφυγας νιγηριανός και η μητέρα σου τσιγγάνα και ότι εσύ είσαι ένα γνήσιο μουλτικάλτσουρ λαϊκό γκερλ το οποίο τώρα που πέτυχε, δικαιώνοντας ταυτόχρονα τα παγκόσμια λαϊκά αισθήματα, ζει στο Παρίσι, νεράκι το έχω μάθει! Τόσες επαναλήψεις. Λίγο ραδιόφωνο μόνο να ακούς...

09 January, 2007 17:42

 
Blogger WinterAcademy said...

AYAstostomasou

09 January, 2007 18:16

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Ναι! εκεί είναι!
Που το πιασες ότι την τραγουδάω;..
"Γονατιστήηη..."

09 January, 2007 18:26

 
Blogger mystery falls down said...

Οι υπέροχοι Σουηδοί Love is all έχουν βρει τη λύση και την προτείνουν και σε τραγούδι τους. Turn the radio off!

10 January, 2007 00:46

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Α, όχι τέτοια παρακαΚώ! Πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι;

10 January, 2007 00:59

 
Blogger igopogo said...

Φιλε Νασο ,
και εγω καποιες φορες σκεφτηκα για καποια τραγουδια πως θα μου φαινοταν οι στιχοι τους αν μεταφραζοταν στα ελληνικα.
Σου [αραθετω στα αγγλικα ενα σουξε του King Diamond απο το δισκο Abigail.
Η μεταφραση ειναι αφημενη σε εσενα για να το απολαυσεις
"Grandma' welcome home... You have
been gone for far too long
Is this a dream, are You really back?

Let me help You out of the chair...
Grandma'
Let me touch You, let me feel... Ahhh

Grandma' take a look
What do You think of the house and
the silvery moon?
We are going to repaint the front door
soon"
Μιλαμε για πολυ νοημα!!!!!

10 January, 2007 01:15

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Βρε φίλε igopogo, πως γίνεται κι όλο ξεχνώ να σου απαντήσω...

Κομματάρα! Αξεπέραστοι στίχοι!
Θα πρέπει κάποια στιγμή να κάνουμε μια συλλογή με τέτοια κομμάτια για να βγάλουμε ένα post. Τι λες;

15 January, 2007 02:40

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home