Sunday, January 18, 2009

Μωρά στη Φωτιά live στο Κύτταρο & στο Eightball

Τελικά ένας από τους βασικότερους λόγους που έχουμε τα blog είναι ότι εκεί βρίσκουμε χώρο να εκτονώνουμε τις διάφορες εμμονές μας. Τι και αν για παράδειγμα τα τελευταία 2-3 χρόνια έχω ίσως διαβάσει όσα βιβλία έχω διαβάσει σε όλη την υπόλοιπη ζωή μου, εγώ πάλι ποστ για τον Σαραμάγκου θα βγάζω. Τι και αν έχω δει ταινίες στο σινεμά και στο dvd (σιγά ρε κουλτουριάρη…) εγώ πάλι για τον Χάνεκε και κορεάτικες ταινίες θα βγάζω ποστ. Τι κι αν ακούω μανιωδώς στο ραδιόφωνο σταθμούς και εκπομπές, εγώ πάλι για τα Διαμάντια θα γράψω. Τι κι αν ακούω πόσες μουσικές κι αν βλέπω πόσες συναυλίες, εγώ πάλι για τα Μωρά στη Φωτιά θα γράψω. Ναι, πάλι για τα Μωρά στη Φωτιά θα γράψω!


Και υπάρχουν σημαντικές αφορμές για να το κάνω, και μάλιστα δύο. Πρώτη και σημαντικότερη είναι η κυκλοφορία του νέου διπλού live cd πριν από μερικούς μήνες από την εταιρία του συγκροτήματος, την Baby Records, από την συναυλία των Μωρών πέρυσι τον Μάρτιο στο Κύτταρο στην Αθήνα, το οποίο συνοδεύεται επίσης και από ένα διπλό dvd με το αντίστοιχο βιντεοσκοπημένο υλικό. Τα Μωρά παίζουν με νέα σύνθεση, το οποίο σημαίνει ότι στο υπάρχον σχήμα έχουν προστεθεί 3 ακόμα μέλη που παίζουν πνευστά. Όταν είχα πρωτοακούσει την είδηση για να πω την αλήθεια ήμουν αρκετά επιφυλακτικός όσον αφορά το πώς θα λειτουργούσαν τα πνευστά σε ένα συγκρότημα του οποίου η μουσική βάση είναι το punk. Ακόμη, ήμουν αρκετά επιφυλακτικός σε σχέση με την ηχοληψία και το ηχητικό αποτέλεσμα γιατί σε κάτι που τα Μωρά (σε μερικές τουλάχιστον συναυλίες τους) έπασχαν, ήταν ο ήχος τους. Τελικά, ακούγοντας το αποτέλεσμα διαψεύστηκαν και οι δυο επιφυλάξεις μου στο ακέραιο. Τα πνευστά ήρθαν και έδεσαν εξαιρετικά στα περισσότερα τραγούδια με τον ήχο του συγκροτήματος χωρίς να φορτώνουν ηχητικά τα τραγούδια ή να καταφεύγουν σε ενορχηστρωτικές ακροβασίες. Στα καθαρά βέβαια punk τραγούδια του πρώτου δίσκου στα περισσότερα από αυτά, πολύ σωστά, δεν παίζουν αλλά και σε αυτά που παίζουν αντικαθιστούν ικανοποιητικά τα πλήκτρα οπότε η σήμα κατατεθέν γκαζιάρικη ενέργεια του πρώτου δίσκου των Μωρών (του κατά την γνώμη μου καλύτερου ροκ, με την γενική έννοια, ελληνικού δίσκου) παραμένει αμετάβλητη. Εκεί όμως που τα πνευστά έδωσαν εντελώς νέα πνοή στον ήχο είναι στα τραγούδια των δύο επόμενων δίσκων και κυρίως του, αρκετά αδικημένου αλλά εξαιρετικού δεύτερου δίσκου (τους Θεατρίνους) ο οποίος είχε την ατυχία εν τη γενέσει του να αποτελεί την συνέχεια ενός αξεπέραστου ντεμπούτου. Δίσκος ο οποίος πολλές φορές σκέφτηκα ότι μάλλον δεν ευτύχησε και στην παραγωγή του, όχι γιατί αυτή δεν ήτανε καλή, τουναντίον μάλιστα, αλλά γιατί ήταν πολύ διαφορετική από τον πρώτο και αυτό για κάποιον που περίμενε να ακούσει μια συνέχεια του Κάτω στη Πόλη σίγουρα ξένιζε και απαιτεί πολλές ακροάσεις για να συνηθίσει κάποιος τον νέο ήχο. Το live cd λοιπόν κατά τη γνώμη μου θα άξιζε και μόνο για τις εκτελέσεις των κομματιών από τους Θεατρίνους όπου τα πνευστά χωρίς να αλλάζουν σχεδόν καθόλου την δομή των τραγουδιών τα αναγεννούν και αποκαλύπτουν το funk σπέρμα των συνθέσεων. Από την άλλη, η ηχοληψία του Κώστα Κόντου, ηχολήπτη και του πρώτου δίσκου των Μωρών, είναι εξαιρετική χωρίς να γίνεται παραγινωμένη, σφάλμα πολλών ζωντανών ηχοληψιών που τελικά καταντούν στουντιακές, και συνδέει ηχητικά τους τρεις δίσκους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δεδομένου και ότι το διπλό cd περιέχει την συντριπτική πλειοψηφία των τραγουδιών του συγκροτήματος (αλλά και την …ακυκλοφόρητη ως τώρα Σαλονίκη) η απόκτησή του αξίζει για έναν ακόμη λόγο. Μικρή μόνο ένσταση αποτελεί το ένθετο του cd το οποίο παρά του ότι διατηρεί μια ωραία ναΐφ αισθητική θα ήταν επιθυμητό να ήταν κάπως πλουσιότερο.
Ως κατακλείδα το μόνο που με δυο λόγια έχω να πω είναι ότι το live cd των Μωρών στη Φωτιά αποδεδειγμένα είναι πολύ γερή ντόπα για τρεχτικές προπονήσεις...

Για το τέλος παραθέτω ένα χαρακτηριστικό αγαπημένο απόσπασμα από το cd, την Φωλιά του Κούκου με την εξαιρετική γκροτέσκα ερμηνεία του Σαλβαδόρ.



Η δεύτερη αφορμή είναι η συναυλία που έδωσαν τα Μωρά στη Φωτιά στο κατάμεστο Eightball το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008. Δυστυχώς εδώ τα λόγια δεν μου φτάνουν να περιγράψω το εκρηκτικό της συναυλίας, ευτυχώς όμως μπορώ να το κάνω, έστω κι εναλλακτικά (μπλιαχ! βάζω και κακές λέξεις στο στόμα μου!) με εικόνες…



























10 Comments:

Blogger Ντη said...

όου!Καλημέραααα!
Νάσε,εσύ έχεις κάνει διατριβή,μη σου πω και εντριβή,στα Μωρά στη Φωτιά!
Όντως τα πνευστά έχουν δέσει στο νέο τους cd και όντως αυτό το λάηβ στο 8ball ήταν πολύ hardcore κατάσταση ασούμε.Χωρίς προστατευτικά κάγκελα έπεφτες κυριολεκτικά με τα μούτρα στη σκηνή.Ενέργεια,ρυθμός και έλλειψη καφρίλας και καγκουριάς!

ΥΓ.1 όταν έπαιζε κανά "επικίνδυνο" τραγούδι πχ μανιφέστο,εσύ τη γλίτωνες με το ανέβασμά σου επι της σκηνής για να έχουμε τώρα αυτά τα φωτοντοκουμέντα.
ΥΓ.Έπρεπε να φωτογραφίσεις και τις μελανιές μας μετά το λάηβ(όπως κάνουν οι ιατροδικαστές)
ΥΓ.3 Χαίρομαι που επέζησαν οι φώτοζ σου και καμαρώνουν περήφανες εις το μπλογκ σου!
ΑΞΙΟς!

18 January, 2009 11:15

 
Blogger John G. Simandiras said...

όχι, ρε μάστορα! (το "όχι" είναι "ναι", όπως το λέμε με τον ζπάη). τι λάηβ έχασα! τι φωτό μαστόρεψες! ναι, αλλά το κείμενο παραείναι ακαδημαϊκό, χα χα χα..

χρόνια πολλάου! για τη γιορτή σου, νάσε. σήμερα είναι του αγίου τερτούλ.

18 January, 2009 11:46

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

@ Ντη, θένκιου! Πες τα εσύ για την συναυλία, για τις μελανιές και τον χαμό κάτω από την σκηνή τον οποίο ναι γλίτωσα πολλές φορές (χαχα! έβλεπα την πλέιλιστ και σε ενημέρωνα προκαταβολικά για το ξύλο, θυμάσαι;) όμως έφαγα -και έδωσα- πολλές επίσης. Αυτά τα δύο στα live, φώτο και χτύπημα, πρέπει να πάνε μαζί..
Ευτυχώς όμως να λες που ο φωτογιατρός έσωσε τις φωτογραφίες.

@ Γιάννη, λες να ξεπέφτω στο ολέθριο σφάλμα του ακαδημαϊσμού; Μη μου λες τέτχοια και τρομάζω, εγώ που τον έχω πολεμήσει τόσο, χα χα! Αλλά πρέπει να το παραδεχτώ, στα κείμενα τον γουστάρω, με φτιάχνει να γράφω έτσι, άμα δεν γράψεις και ένα ..."αποκόμισα" (γεια σου ρε elafini!) δεν έχει αλάτι ο λόγος σου, χα χα!
Εφκαρίστοου για τις ευχές!

18 January, 2009 12:29

 
Anonymous Anonymous said...

Nai re gamwto ki egw to ehasa to live. Kai lypamai giati opws ehw pei polles fores, oi synaylies twn mwrwn einai oi mones pou oti diathesi ki an ehw, oso kourasmeni ki an eimai, me kanoun na xehnaw ta panta kai na pernaw TELEIA.
Apo to fwtoyliko sou pou ws synithws skizei, vlepw oti itan apo tis kalyteres tous. Snif.
Anyway...Tin epwmeni fora...

HRONIA POLLA Nasouli.
PS. To misw pou sou ta eyhomai apo makria.
PANTA KALA kai FWTOGRAFIKA.
Ante, kai trehtika twra afou to arhises.
Filakia

Fenia

18 January, 2009 19:01

 
Blogger Erwtas Stomaxhs said...

Πσσςς αυτό θα πει κοινό!
;-)
Μπράβο ρε φίλε! Έσκισες!

18 January, 2009 20:45

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

@ Φένια, κρίμα που το έχασες το live, θα το απολάμβανες σίγουρα, ήταν από τα καλύτερά τους! Αφού και μετά το τέλος των encore συνεχίζανε να παίζουν ακόμη και τα ίδια τραγούδια σε unplugged εκτελέσεις, όπως το "Μανιφέστο", με χορωδία όλο το κοινό.
Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές αλλά μην ανησυχείς, σε πολύ λίγο τις ακούσω και από κοντά!..
;)
Ναι, ασφαλώς και τρεχτικά! Αφού, είχατε δεν είχατε, με κολλήσατε και μένα με το άθλημα πανάθεμα σας!

@ Erwra stomaxh, ήσουν και εσύ ρε φίλε μέσα σε αυτό, ήταν δυνατόν να μην ήταν καλό;
;)

19 January, 2009 00:59

 
Blogger Χαξού said...

Τι κι αν κυκλοφορούν βίντεο με τα μωρά;
Εμείς την ένταση πάλι μέσα από τις φωτογραφίες του Αβδαρμάνη θέλουμε να τη νιώθουμε!
Ωραίο πάρτι!
Χρόνια πολλά Νά Σε!

19 January, 2009 19:51

 
Blogger Ντη said...

εεεε...ααα..εεε..να πούμε ακόμη ότι ναι μεν με ενημέρωνες προκαταβολικά για το ξύλο που θα τρώγαμε,αναλόγως με το πόσο δυνατό ήταν το επερχόμενο κομμάτι αλλά συγγνώμη από το κοινό ζήτηξες όταν έκανες το stage diving?(τί νόμιζες οτι δεν θα τα πώ?)ή οτι συνεργαστήκαμε μαζί,δώσαμε κυριολεκτική μάχη να διώξουμε εκείνον τον ασάλευτο που ήταν δίπλα μας?χαχα..άσε λοιπόν τους ακαδημαισμους και πες μας για αυτές σου τις καφρίλες!
Ο Χατζηστομάχης(νονός αυτού ο Σημάν),νηφάλιος αρχικά..τελικά τον τσάκωσε όμως η Νασοκάμερα!
Πάντα τέτοια παιδιά!

20 January, 2009 00:09

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

@ Γεια σου Χα Ξου! Ευχαριστώ για τις ευχές! Οπότε να νιώθω ότι τα είπα καλά, έστω και εναλλακτικά ε;

@ Ντη, έχεις δίκιο ήμουν αγενής... Έπρεπε να ζητήσω ένα συγγνώμη απ' αυτούς που έπεσα πάνω τους στο stage diving. Να αρχίσω από εσένα; Συγγνώμη!
Όμως δεν το κατάλαβες; Γιατί ανεβαίνω τελικά στην σκηνή ; Για να βγάλω φωτογραφίες; Καθαρή πρόφαση είναι. Απλά παίρνω φόρα για να πηδήξω καλά!

(Τελικά μάλλον είμαι ένας ακαδημαϊκός κάφρος...)

20 January, 2009 03:48

 
Blogger Βασίλης said...

Τελικά τα εμαθα τα ακόρντα.

22 November, 2009 10:37

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home