Wednesday, March 04, 2009

Πεμ.26Φεβ.09 Flakes live στο NY bar, Θεσ/νίκη


Για τους Flakes πριν από την συναυλία τους στη Θεσσαλονίκη την προηγούμενη Πέμπτη (26.02.09) μάλλον είχα διαβάσει περισσότερα για αυτούς -συνεντεύξεις, κριτικές, σχόλια- παρά είχα ακούσει την μουσική τους. Μερικές τραγούδια τους στα Διαμάντια από τον Νοέμβριο και έπειτα και στην σελίδα τους στο myspace. Μαθαίνοντας για την συναυλία, ήξερα πως ήταν δεδομένο πως κάποιοι φίλοι (βλ. κυρίως Freerider, ΧαΞου…) θα πήγαιναν σίγουρα, οπότε ήταν μια καλή ευκαιρία για να δω και τους μεν αλλά και για να τσεκάρω συναυλιακά τους Flakes (δεν λέω δε γιατί είναι σκέτο Flakes. Χα χα, κρυάδες...) Ο χώρος που θα πραγματοποιούνταν το live έλεγε ήταν κάποιο New York bar. Που είναι αυτό, τρέχα γύρευε. Θα ‘ναι κανένας από αυτούς τους συναυλιακούς χώρους που ξεφυτρώνουν στην πόλη εν μια νυχτή για να εξαφανιστούν όπως εμφανίστηκαν. Αλλά και η ονομασία του χώρου ακουγόταν κάπως ύποπτα. Τελικά βρισκόταν σε έναν δρόμο λίγο πιο μακριά από τον Μύλο και οι πόρτες άνοιγαν μετά τις δέκα. Με τον Freerider είχαμε ραντεβού εκείνη την ώρα. Φτάνοντας εκεί οι υποψίες για τον χώρο δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν. Από έξω με μεγάλα γράμματα και φωτεινές επιγραφές φώναζαν πως πρόκειται για κάτι σε γλαμουρονεολαουντζοσκυλάδικο στυλ. Ρε, σίγουρα αυτό είναι το μαγαζί; Η αφίσα των Flakes όμως έξω από αυτό δεν άφηνε περιθώρια αμφισβήτησης. Ο μετρ στην είσοδο, η απαραίτητη γκαρνταρόμπα, η μοκέτα, όλα μαρτυρούσαν περιβάλλον κιτσοχλιδάτης αισθητικής. Τι να πω, ίσως μέσα να είναι διαφορετικά. Φευ! Το εσωτερικό ήταν το αποκορύφωμα. Νεομπαρόκ πολυέλαιοι, δερμάτινοι καναπέδες, ρεζερβέ τραπεζάκια με το μπουκάλι ουίσκι από πάνω, μεγάλες κιτς φωτεινές διαφάνειες πίσω από την σκηνή με φωτογραφίες της Νέας Υόρκης, παγάκια, φυστικάκια… Δέκα και κάτι η ώρα και το μαγαζί άδειο. Άντε, να γεμίσει ο χώρος και κατά τις έντεκα και κάτι να ξεκινήσει η συναυλία (είχε και σαπόρτ γκρουπ). Η ώρα όμως περνά αλλά πού! Δώδεκα κι ο χώρος έχει σχεδόν γεμίσει αλλά εκτός από το sound check τίποτα δεν δείχνει πως επιτέλους θα ξεκινήσουμε. (Αλλά βέβαια βλέπεις, πώς θα κάνεις κατανάλωση να ανέβει και λίγο ο τζίρος αν δεν περιμένεις;..). Και εκεί που λέγαμε καλές μία (εντάξει! καλή μια) 12:20 βγαίνουν οι Le Page.

Μια ακουστική κιθάρα, ένα μπάσο, πλήκτρα και μεταλλόφωνο παίζοντας χαμηλότονες ποπ μπαλάντες. Παρά το πολύωρο sound check ο ήχος δεν βοηθούσε καθόλου το σχήμα. Πέρα όμως από τα αρκετά ηχητικά προβλήματα οι Le Page φαίνεται πως χρειάζονται αρκετό δρόμο για να αποκτήσουν μια αρκούντως ικανοποιητική επικοινωνιακή και σκηνική ωριμότητα αν και η αλήθεια είναι ότι τα τραγούδια τους με μια καλή και προσεγμένη παραγωγή μπορούν να αναδειχθούν στουντιακά. Τουλάχιστον αυτό φαίνεται και από τα τραγούδια τους στο myspace που ακούγονται πολύ συμπαθητικά.

Και μετά από ένα 45λεπτο και κάτι- και το ενδιάμεσο κενό- στην 1:20 οι Flakes βγαίνουν επιτέλους στην σκηνή. Οι οποίοι κατάφεραν στην στιγμή να ανατρέψουν οποιοδήποτε αρνητικό κλίμα υπήρχε μέχρι εκείνη την στιγμή. Για να το πω μας με δυο λόγια, άμα την εμφανίσει τους μας πήραν τα σώβρακα! Εξαιρετικά δεμένο σχήμα, πολύ καλός ήχος, δυνατές μουσικές, γκαζιάρικες κιθάρες, αλλά και ξεχωριστές ανθρώπινες μουσικές μονάδες που εκτός από το δεινό παίξιμό τους δείχνουν να κατέχουν με το παραπάνω τον αέρα της σκηνικής παρουσίας με προεξάρχουσα την απίθανη frontwoman Yodashe να αλωνίζει ολόκληρη την σκηνή (αλλά και κάτω από αυτή) να μπλέκει τα καλώδια της με των άλλων μουσικών, να χοροπηδά, να πέφτει κάτω, να κινείται και να χορεύει ασταμάτητα, γυναίκα με λίγα λόγια που δεν φοβάται μην …σπάσει τα αυγά! Σε τέτοιο σημείο μάλιστα που κάποια στιγμή χτύπησε άσχημα την μύτη της και χρειάστηκε πάγο κάτι που δεν πτόησε καθόλου την ενεργητικότητά της αλλά και το συνεχίζει να χαρίζει διαρκώς χαμόγελα στο χαρακτηριστικά πια σχεδόν απαθές θεσσαλονικιώτικο κοινό. Αυτό που παρά το ότι παρακολουθεί τις συναυλίες με ενδιαφέρον (να το λέμε κι αυτό) κρατάει 2-3 μέτρα ασφαλείας από την σκηνή και που φαντάζει απόλυτα βιδωμένο στην θέση του και πως τίποτα δεν το ξεκουνά από αυτήν. Το ίδιο φεστιβαλικό κοινό που πριν 2 χρόνια γέμισε την αποθήκη του Μύλου στην συναυλία των Juliette & the Licks και εκτός από 30-40 άτομα στην πρώτη γραμμή μπροστά από την σκηνή οι υπόλοιποι χίλιοι και βάλε να παρακολουθούν ατάραχοι το live, απλά και μόνο για το hype του γεγονότος. Θεσσαλονικιώτικα facebookάκια, αγαπητοί φίλοι και εναλλακτικοί κρυφολαουντζιέρηδες, χύστε και λίγο ιδρώτα. Δεν πειράζει κι αν χαλάσει και λίγο το μακιγιάζ… Δεν είναι όλα σινεμά ρε γαμώτη μου να τα παρακολουθείς παθητικά.
Κλείνει η παρένθεση και επανέρχομαι στους Flakes, οι οποίοι αν και έχουν μια σκηνική εικόνα αλλά και ένα μουσικό ύφος που είναι πολύ…γόνιμο για να συντηρήσουν ένα τουπέ, μια δήθεν ποζεριά, ένα ύφος μεγάλου και-καλά συγκροτήματος, αυτοί αντιθέτως σε όλη την διάρκεια της συναυλίας ήταν χαρακτηριστικά φιλικοί και προσιτοί. Κυρίως η Yodashe βέβαια, (με εμφάνιση βγαλμένη από την punk της δεκαετίας του ’80) που δεν σταμάτησε να επαναλαμβάνει το πόσο χαρούμενοι ήταν που έπαιζαν επιτέλους για πρώτη φορά στην Θεσσαλονίκη. Και μετά το τέλος της συναυλίας το σίγουρο είναι πως και εμείς χαρήκαμε που τους είδαμε. Έπρεπε να τους το φωνάξουμε αλλά να η ευκαιρία, το λέμε τώρα. Flakes σας ευχαριστούμε!

[Και επειδή οι σέχτες και τα κυκλώματα υπάρχουν και στην ιστολογική κοινότητα το παρόν post δημοσιεύεται και στο blog των Διαμαντιών με ίδιο το κείμενο γαρνιρισμένο όμως με διαφορετικές φωτογραφίες. Μπείτε και δείτε τες. Να κάνουμε και κανένα αλλαξογιουνίκς ασούμε...]

14 Comments:

Blogger John G. Simandiras said...

NYB. όχι ΝΥC.

γαμώ η ιδέα με τις δΓιαφορετικές φωτό στο ίδΓιο κείμενο!

θέλω να μαλώσουμε για το πΧοιος την πρωτοσκέφτηκε!

μετά, θα ζητήσουμε και συγνώμη, αν παραφερθούμε, μου χα χα...

04 March, 2009 02:03

 
Blogger John G. Simandiras said...

άντε, πόσταρε και το ίδΓιο κείμενο με άλλες φωτό στο zpiderland.blogspot.com.

04 March, 2009 02:04

 
Anonymous Σο' said...

Οι φωτο, όπως πάντα, μας παίρνουν τα σώβρακα! Απολαυστικό (και) το κείμενο, με αμεσότητα και αυθορμητισμό προφορικού λόγου, διαβάζεται μονορούφι!
Στη 1:20;! Αυτή την τακτική ορισμένων μαγαζιών, προκειμένου να μαζέψουν 10 ανθρώπους παραπάνω, να καθυστερούν το λάηβ δεν την καταλαβαίνω.
"Αλλαξογιουνίκς";! ..χαχα ..Καλό!

04 March, 2009 02:36

 
Anonymous Σο' said...

Αλλαξοκομμεντιά προς John S.: Σόρι, αλλά ποιοι Dean & Britta τώρα; Πάει, τους "έκαψες". Εδώ έχουμε νεό αίμα! Νέα παιδιά, ενθουσιώδη και πολλά υποσχόμενα..
Και γρήγορα περαστικά.

Πάω να την "πέσω" (οπωσδήποτε εντός εισαγωγικών, Τερτ), γιατί δε θα ξυπνάω αύριο.

04 March, 2009 03:10

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

@ Γιάννη, εσύ την σκέφτηκες πρώτος και δεν δέχομαι άλλη άποψη, εντάξει;

Στο zpiderland έχω μάθει ότι κλέβουν φωτογραφίες (άλλοι από αυτό) και ούτε μια αναφορά δεν πράττουνε. Είναι πολύ επίφοβη κίνηση.

@ Σο, ελπίζω το κείμενο να διαβάζεται γιατί μετά από τόσες ώρες μπροστά στην οθόνη για να βγουν τα ποστ δεν μπορώ να βάλω ούτε δυο λέξεις στην σειρά.

Κλείνω και πάω να την πέσω κι εγώ. Εκτός εισαγωγικών, έτσι; (Μετά τα εισαγωγικά το "έτσι;" είναι πάντα απαραί'ητο).

04 March, 2009 03:22

 
Blogger Χαξού said...

...δεν μπορώ να το βλέπω αυτό το ποστ.
Παθαίνω ψυχολογικό.
Και το έχετε και διπλό.
Να δέχομαι επίθεση από παντού!

Μα κι αυτοί, καθυστέρησαν που καθυστέρησαν τόσο, δεν μπορούσαν να το κάνουν με διαφορά μιας βδομάδας; Ας κατασκηνώνατε στο μαγαζί.
(Εκεί να δεις κατανάλωση)

05 March, 2009 08:51

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Εγώ τι να πω που οι μυστικές πληροφορίες μου λένε ότι οι 2L8 παίζουν 27 Μαρτίου Σέρρες και 28-29 Θεσσαλονίκη και εγώ φεύγω στις 27...

07 March, 2009 22:08

 
Blogger Χαξού said...

Α, δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση!

Μα να μη μας ρωτάνε για τα λάηβ τους οι καλλιτέχνες;

Έσχως.

08 March, 2009 11:16

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Σωστά!

Που πα' ρε Βοζίκη δλδ και κανονίζεις live χωρίς να ρωτήσεις, με βολεύει ή δε με βολεύει;

Έσχως ώντοσ.

08 March, 2009 11:47

 
Blogger VKP said...

Χαίρε φίλε Tertuliano,

tο live στην Πάτρα ήταν εξίσου δυνατό και το κοινό εξίσου απαθές. Βλέπεις οι Flakes παίζουν και πανκ που ξεσηκώνει τις αισθήσεις και όχι απλά πανκ-ποπ για να κάνουν επιτυχ'ια.
Δες κι εδώ το δικό μου review

http://musiccomma.blogspot.com/2009/02/blog-post.html

14 March, 2009 10:42

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

@ VKP δεν ξέρω τι γίνεται και το κοινό είναι τόσο απαθές. Είναι λες και ντρέπονται να κουνηθούν από την θέση τους, να χορέψουν λιγάκι, να χτυπηθούν, να το δείξουν λίγο ενεργητικότερα ρεπαιδάκι μου όταν κάτι τους αρέσει, να συμμετέχουν σε αυτό. Είναι σαν να διακατέχεται το κοινό από ένα τεράστιο κόμπλεξ. "Να πάω μπροστά να κουνηθώ και να χορέψω, πας καλά; Να γίνω ρεζίλι;.." Έτσι δεν είναι; Δεν θέλω να το παραδεχτώ αλλά δυστυχώς κατά βάθος είμαστε μια γενιά εντελώς λαουντζοποιημένη...
Μόνο στις συναυλίες των Μωρών στη Φωτιά υπάρχει ένα ζωντανό και ενεργητικό κλίμα αλλά εδώ που τα λέμε συγκεντρώνουν και κάπως μικρότερο ηλικιακά κοινό.

16 March, 2009 00:35

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Α, πολύ ωραία και η ανταπόκρισή σου από την Πάτρα!

16 March, 2009 00:36

 
Blogger VKP said...

εγώ είμαι απο εκείνους που είτε κινούνται είτε χτυπιούνται. Μου αρέσει η δυνατή live ροκ μουσική. Κι ας είναι και heavy. Στη συναυλία επικοινωνώ, βγάζω τα νεύρα μου, λυτρώνομαι, ζω το ροκ όπως είναι, ανατρεπτικό, επαναστατικό για τις αισθήσεις, τις σκέψεις, όλα. Είναι ένα όνειρο, ένας μύθος. Στους flakes και τους κάθε flakes είδα αυτό το πράγμα να ξεδιπλώνεται μπροστά μου. Και θα κάθομαι ακούνητος? Μας έχει φάει η σκέψη φίλε και δεν αφήνουμε το συναίσθημα ελεύθερο. Σκεφτόμαστε για να μας αρέσει κάτι πρώτα (και αυτό μέσα απο τους επικοινωνιακούς διαύλους του internet που επιβάλλουν νέα και λιγότερο ξεκάθαρα lifestyle, όπως ήταν στα 80s). Τώρα που το σλέφτομαι μου λείποπυν τα μπουζούκια. Πάμε?

16 March, 2009 15:10

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Πες τα VKP, και για το κοινό και για το lifestyle! Εσύ είσαι δικός μας τελικά! Πάμε, πάμε! Εγώ το έχω δηλώσει πολλάκις, καλύτερα αυθεντικό σκυλάδικο παρά ξενέρωτο και δήθεν εναλλακτικό...

17 March, 2009 01:38

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home