Thursday, November 23, 2006

Συναυλιαγγαρείες...

Μαθαίνω από φίλους που παρευρέθηκαν στο Principal την Δευτέρα στην πολυδιαφημισμένη και πολυαναμενόμενη συναυλία των Cinematic Orchestra ότι η συναυλιακή τους παρουσία στην Θεσσαλονίκη ήταν πληθωρικότατη και πολύ χορταστική αφού κράτησε στο σύνολό της... μια (1) ολόκληρη ώρα και μερικά λεπτά ακόμη!

Μα είναι δυνατόν; Να πληρώνεις 40+ ευρώ, να κάνεις τόσο δρόμο, να στριμώχνεσαι με τόσο κόσμο και στο τέλος να βγαίνει το όποιο μουσικό σχήμα πήγες να παρακολουθήσεις στην σκηνή για μια ωρίτσα και κάτι ψιλά;.. Λες και είναι τόσο "απλόχεροι" μαζί μας μόνο και μόνο για να τους καλύπτει το συμβόλαιο που υπογράψανε και το οποίο ορίζει και τον κατώτερο χρόνο που θα πρέπει να παίξουν στην συναυλία.

Δυστυχώς όμως δεν είναι λίγες τέτοιες (τεμπέλικες; αρπαχτές;..) παραστάσεις. Εκτός και αν συντρέχει κάποιος ουσιαστικός λόγος (όπως το ότι είναι κάποιο νέο συγκρότημα με μικρό ρεπερτόριο, προσβλητική στάση του κοινού ή δεν ξέρω τι άλλο) τέτοιες μινιόν συναυλίες αποτελούν σκέτη ντροπή για το συγκρότημα, άσχετα με την όποια αντικειμενική μουσική αξία της συναυλίας.
Ας είμαστε ως κοινό λίγο αυστηροί και ας "κράζουμε" όλους όσοι μας υποτιμούν και μας προσβάλλουν με μια τέτοια στάση. Λες και το γεγονός ότι ήρθανε να παίξουν στην χώρα μας είναι γιατί μας κάνουν χάρη! Αν όμως είναι έτσι τότε ο κάθε SteveWynnης του κόσμου αυτού ο οποίος έρχεται και τα δίνει όλα πάνω στην σκηνή -ακόμη και σε ημιγεμάτους μικρούς χώρους- για τουλάχιστον 2μιση ώρες για πείτε μου τι είναι, βλάκας;..

Δεν ξέρω... Ίσως πάλι όλα αυτά που γράφω να πηγάζουν λίγο και από τη θεσσαλονικιώτικη ιδιοσυγκρασία μου όπου η ποιότητα είναι αρκετά συνυφασμένη με την ποσότητα. Γιατι πως να το κάνουμε; Αν το "σάντουιτς" (άκου "καλαμάκι"...) δεν είναι τίγκα στο γύρο, πως να το ευχαριστηθείς;..

3 Comments:

Anonymous Γιάννης Σημαντήρας said...

Συμφωνώ με όλα, παιχταρά μου. Αν και γύρο δεν βάζω στο στόμα μου. Εδώ που τα λέμε, έχουν περάσει πολύ πΧιο βρόμικα πράματα από το στόμα μου, ο νοών νοείτω, αλλά δεν είναι αυτά το θέμα μας.
Και θα έλεγα χειρότερα λόγια, αλλά χωρίς αντίλογο από τους Principalάδες δεν στέκει δημοσΧιογραφικά να πω. Θα προσθέσω μόνο τούτο: ξαναχτύπησαν. Στις αφίσες, ο των Smiths ημιπαρηκμαζμένος κρυόκωλος τραγουδιστής αναγράφεται με περήφανα κεφαλαία: ΜΟRRISEY.Πού να έκαναν παρέα με αδαμαντιστές! Θα είχαν ακόμα σημαντικότερες επιτυχίες στα λάθΧια.
Τέλος, Νάσο, ευχαριστώ που με συγχαίρεις για τη χρήση ούτε ενός "λοιπόν" ούτε ενός "πραγματικά" στο κόμεντ.

ΓΣ

23 November, 2006 09:42

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Αχ, τίποτα δεν σου ξεφεύγει εσένα! Αρρωστημένε λαθολάγνε μου...
Το δικό μου όμως το λάθος στο παρόν post -που έβγαζε μάτι- το είδες; (Αυτό είναι το καλό του blog έναντι της αφίσας. Μπορείς να δγιορθώνεις.)

Υ.Γ. Τέλος για τη χρήση που έπραξες ούτε ενός "λοιπόν" ούτε ενός "πραγματικά" να πούμε λοιπόν ότι νομίζω ότι πραγματικά θα έλεγα σου αξίζει... έπαινος!!!
(σημ: τα αποσιωπητικά και τα θαυμαστικά εντάσσονται στο πνεύμα της πρότασης.)

23 November, 2006 16:56

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Τώρα που το σκέφτομαι, το Principal -και ο κάθε διοργανωτής- γιατί να φταίει;
Δηλαδή αν το συμβόλαιο λέει τυπικά ότι το συγκρότημα πρέπει να παίξει στην συναυλία μίνιμουμ π.χ. 70 λεπτά, τότε τόσο πρέπει να παίξει;
Λες και έπειτα(f) από αυτόν το χρόνο πληρώνονται με χρονοχρέωση...
Για 'μενα σε τέτοιες περιπτώσεις κυρίως το συγκρότημα είναι για κράξιμο.

Εύχομαι σε μελλοντικές συναυλίες μόλις τελειώνει ένα τόσο μικρό/live αρπαχτή να βρίσκει το κοινό το θάρρος και να τους γιουχάρει μαζικά. Να καταλαβαίνουν ότι δεν είμαστε χαζοί...

Υ.Γ.: Αυτό το "τίγκα στο γύρο" δεν ήταν πολύ βρωμιάρικο;..
(Και επιτέλους, άσπονδε εχθρέ του Ω, κατάλαβε το ότι αν το "βρώμικο" το γράφεις με Ο, δεν βρωμάει! Πως να το κάνουμε;..)

24 November, 2006 18:28

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home