Thursday, May 31, 2007

Ο Αγησίλαγος του Δημήτρη Μπασλάμ

Το δεύτερο παραμυθό-cd του μπασίστα Δημήτρη Μπασλάμ μετά τον εξαιρετικό περσινό Γαργαληστή κυκλοφόρησε! Τίτλος του "Ο Αγησίλαγος" και κεντρικός ήρωάς του είναι ένας λαγός (ο ίδιος ο Μπασλάμ στο ρόλο) ο οποίος αγαπάει τη μαγειρική, τη παρέα, και τα ωραία γεύματα. Όμως μια μέρα ένα πρώι κοιτώντας στον καθέφτη βλέπει ότι έχει βγάλει μαγουλάδες. Ζητά τη γνώμη του γιατρού πελεκάνου (ιδανικός με τα χαρακτηριστικά γέλια του ο Σωκράτης Μάλαμας στον ρόλο) ο οποίος τον συμβουλεύει να τρώει το κάτι άλλο. Ο Αγησίλαγος όμως παρερμηνεύοντας τα λόγια του γιατρού καταλήγει να τρώει μόνο το... κάτι άλλο. Αποτέλεσμα αυτού; Το δέρμα του παίρνει το ίδιο χρώμα με αυτό! Τρώει πιπεριές κάθε μέρα; Γίνεται και αυτός πράσινος! Τρώει συνέχεια ντομάτες; Γίνεται και αυτός ολόκληρος κόκκινος! Κατά την διάρκεια της αναζήτησης όμως του κάτι άλλου στο δάσος, ο Αγησίλαγος θα συναντήσει πολλούς ήρωες με αποτέλεσμα αρκετά απολαυστικά περιστατικά.

Όπως και ο Γαργαληστής έτσι και ο Αγησίλαγος είναι ένα εξαιρετικό μουσικό παραμύθι γραμμένο (ιστορία και μουσική) από τον Μπασλάμ, το οποίο ανήκει σε εκείνα τα σπάνια πολύτιμα πράγματα τα οποία καταφέρνουν να απευθύνονται στα παιδιά όλων των ηλικιών. Μάλιστα είμαι σχεδόν σίγουρος ότι τα μεγάλα παιδιά θα το αγαπήσουν ακόμη περισσότερο. Και αυτό γιατί ο Μπασλάμ αν και προφανώς γράφει μια παιδική ιστορία, επ' ουδενί δεν καταφεύγει στην αφέλεια ή στην προχειρότητα, τα οποία δυστυχώς είναι γνωρίσματα πάμπολλων παιδικών έργων που ουσιαστικά αντιμετωπίζουν τα παιδιά ως άτομα με χαμηλές αντιλήψεις. Δεν είναι λίγα παρόμοια παιδικά μουσικά παραμύθια και μάλιστα γραμμένα από "έντεχνους" καλλιτέχνες (παραδείγματα θα μπορούσα να αναφέρω αρκετά) τα οποία είναι φτιαγμένα στην λογική του "άρπα-κόλα", με ανέμπνευστες μουσικές, αφελέστατα και αμήχανα σενάρια, αμέτρητες χαζοχαρούμενες λεξούλες οι οποίες καταλήγουν σε -άκι, -ούλα και -ούλι. (Στον Αγησίλαγο αντίθετα υπάρχει ένας ήρωας ο οποίος λέγεται Μάκης ο ιπποπόταμος. Δεν χρειάζονται περισσότερες επεξηγηματικές υποκοριστικές καταλήξεις για να αντιληφθεί κανείς το αστείο λογοπαίγνιο.) Κυρίως όμως το χειρότερο από όλα είναι ότι οι παραγωγές πολλών παιδικών έργων όπως και οι ηχογραφήσεις τους φαντάζουν σαν να έχουν ολοκληρωθεί μέσα σε δύο ημέρες το πολύ. Ένα ισοπεδωτικό αρμονιάκι να παίζει όλα τα όργανα και η γενικότερη ηχητική αισθητική να αγγίζει τα επίπεδα του μηδέν. Τα παιδιά ίσως σε αυτήν την ηλικία να μην μπορούν να καταλάβουν για ποιο λόγο κάτι δεν τους αρέσει, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν και το απαραίτητο αισθητήριο για να καταλάβουν τι είναι τελικά ωραίο και τι όχι. Και φυσικά το αισθητήριο αυτό καλλιεργείται ακόμη περισσότερο και από προσεγμένες δουλειές όπως είναι τα παραμύθια του Μπασλάμ.Οι ιστορίες του Γαργαληστή και του Αγησίλαγου παρότι στο τέλος καταλήγουν σε ένα ηθικό δίδαγμα, ποτέ τους δεν ξεπέφτουν στην ηθικολογία ή στον διδακτισμό. Αντίθετα είναι σπιρτόζικες, παιχνιδιάρικες και βγαζουν την γλώσσα στην σοβαροφάνεια φτάνοντας στο "καλό" μέσα από αταξίες και απειθαρχίες αλλά και μέσα από ένα εύστροφο και άκρως σκανδαλιάρικο χιούμορ. Εκτός των άλλων οι ιστορίες και οι ηρώες του Μπασλάμ (οι οποίοι ήρωες γίνονται από την πρώτη στιγμή αξιολάτρευτα συμπαθητικοί) εκτός του ότι διασκεδάζουν τον ακροατή, του ξυπνούν αβίαστα αγνά και τρυφερά συναισθήματα και ειδικά στους μεγάλους παιδικές τρυφερές αναμνήσεις οι οποίες για καιρό βρίσκονται κρυμμένες στο πίσω μέρος του μυαλού τους.Η ενορχήστρωση δε του Μπασλάμ (ο οποίος παίζει και τα περισσότερα όργανα) χαρακτηρίζεται ως κάτι παραπάνω από προσεγμένη και σχεδόν σε κάθε στιγμή του cd καταφέρνει να δημιουργεί και να πλάθει τις εικόνες και την ατμόσφαιρα που αφηγείται η ιστορία προσφέροντας με τον τρόπο αυτό μεγάλο χώρο στην φαντασία του ακροατή. Οι τραγουδιστές από την άλλη που έχουν επιλεγεί είναι εξαιρετικοί στους ρόλος τους και επίσης είναι διάχυτη η αίσθηση ότι το κάνουν με πάρα πολύ κέφι. Στον Αγησίλαγο συμμετέχει η ίδια σχεδόν ομάδα τραγουδιστών που συμμετείχε και στον Γαργαληστή (Μάρθα Φριντζήλα, Σωκράτης Μάλαμας, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Αργύρης Μπακιρτζής, Φώτης Σιώτας, Γιάννης Χαρούλης) και το ρόλο του αφηγητή κρατά και πάλι ο Αντώνης Καφετζόπουλος. Επίσης κυκλοφορεί και ένα όμορφα εικονογραφημένο βιβλίο (πωλείται ξεχωριστά) με τις υπέροχες ζωγραφιές του Βίκτωρα Μοσχόπουλου από τις εκδόσεις Επόμενος Σταθμός, αρκετές εικόνες του οποίου υπάρχουν και στο cd όπως και σε μια μεγάλη αφίσα που περιέχεται σε αυτό.
Ο Δημήτρης Μπασλάμ και ο Γιάννης-Γαργαληστής-Αγγελάκας

ΖΩΝΤΑΝΑ
Τέλος μέσα σε μια 'βδομάδα όλα τα παιδιά της Θεσσαλονίκης (μέσα τους φυσικά και εμείς) θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ζωντανά τα δύο παραμύθια του Δημήτρη Μπασλάμ:
ύριο Παρασκευή 1 Ιουνίου 2007 στις 21:00 στο πλάισιο των εκδηλώσεων Γιορτή Παιδιού Αρχή Παραμυθιού στην υπαίθρια αυλή της Μονής Λαζαριστών θα παρουσιάστει ο Αγησίλαγος.
ην επόμενη Παρασκευή 8 Ιουνίου 2007 στις 18:00 ο Γαργαληστής θα παρουσιαστεί στο χώρο του γυμναστηρίου του ΑΠΘ στο πλαίσιο εκδηλώσεων του ΝΑΡ.

Υ.Γ.1: Ο Μπασλάμ ετοιμάζει ένα προσωπικό site το οποίο είναι ακόμη ύπο κατασκευή. Μπείτε και παίξτε με την ματιά του!
Υ.Γ.2: Για την παρουσίαση του Γαργαλήστή πέρισυ τον Σεπτέμβριο στον Ιανό είχα βγάλει τότε ένα ποστ. Πριν λίγες μέρες ανέβασα και ένα βίντεο από εκεί.
Υ.Γ.3: Σώστε τον Αγησίλαγο από τα δολοφονικά χέρια του Lazinio!
Υ.Γ.3: Tertuliano Minimo Afonso, αν πας στις συναυλίες και δεις να να παίζουν ένα κρουστό όργανο κάτι σαν γουδί να ξέρεις, δεν θα είναι ένα όργανο κάτι σαν γουδί. Γουδί θα είναι...

8 Comments:

Blogger Leigh-Cheri said...

Τέλειο! Τέλειο! Τέλειο!
Είχα λατρέψει τον ΓαργαΛηστή, ήδη έχω λατρέψει και τον ΑγησίΛαγο. Που φοράει το καπέλο μόνο στο ένα του αφτί και γίνεται κόκκινος,πράσινος, κίτρινος μέχρι να καταλάβει ότι πρέπει να τρώει απ` όλα για να είναι καλά. Κι αυτός ο Σωκράτης-πελαργός που πέφτει και ξαναπέφτει, όλα τα λεφτά! Εικόνες που ζωντανεύουν μπρος στα μάτια σου μόνο ακούγοντας το cd.
Όπως ακριβώς και στο ΓαραγαΛηστή. Τον οποίο, παρεμπιπτόντως, έβαλα και στα παιδάκια της πρώτης δημοτικού κι από τότε έρχονται και μου λένε: "μας έκλεψε κι εμάς το γέλιο. αλλά έχουμε πολύ!"

Στην παρουσίαση του πρώτου παραμυθιού είχα περάσει πολύ ωραία. Εννοείται πως δεν πρόκειται να χάσω ούτε αυτό.

Tertul minimo, στο τελευταίο σου ΥΓ μου κλέβεις την ατάκα:"Αν δεις κάτι σαν γουδί, γουδί θα είναι" LOLLLL!!!

Φένια

01 June, 2007 15:59

 
Blogger o erwtas pernaei ap' to stomaxi said...

τι να πω ρε φίλε; μπράβο για το καταπληκτικό σου ποστ!

01 June, 2007 18:44

 
Anonymous Anonymous said...

2 καινουριες δημοσιευσεις

σοπ pogogo.blogspot.com

02 June, 2007 21:46

 
Blogger AMF said...

Πολυ καλη η παρατηρηση σχετικα με τα -ακι και -ουλι στις λεξεις.Τα παιδια ειναι μικρα αλλα μην τα κανουμε και ζαβα.Και οπως ελεγε ο ποιητης
"Καιρος να αλαξεις τα μυαλα σου
μην κανεις ηλιθια τα παιδια σου"

05 June, 2007 00:41

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Ο "Αγησίλαγος" και η ομάδα του Mπασλάμ την Παρασκευή ήταν καταπληκτικοί! Ωραία ήταν εκεί μπροστα στην σκηνή μαζί με όλα τα παιδάκια!
Σύντομα κάποια στιγμή θα βγάλω ποστ με φωτογραφίες και βίντεο, ίσως μαζί με τον Γαργαληστή αυτής την Παρασκευής. (Όταν όμως περάσουν οι μέρες που διανύω που νιώθω να με πνίγει το διαδίκτυο...).
Αν όμως κάποιος ανυπόμονος θέλει να δει βιντεάκια από τον Αγησίλαγο στην Μοή Λαζαριστών ας ψάξει στο Youtube με λέξεις "Μπασλάμ", "Αγησίλαγος" "Baslam" και λοιπά και θα τα βρει αμέσως. (Άλλωστε μόνο τα δικά μου θα βγουν.)

Igopogo τα ιντερνετικά σου φλάιερς με χαρά γίνονται δεκτά! Χρωστώ comments!

05 June, 2007 01:41

 
Blogger Leigh-Cheri said...

Με γεια το καινουριο κουστούμ! ;-)

Ο Μπασλάμ κι η παρέα του ήταν και πάλι "παραμυθένιοι"!
Ελπίζω κι αυτήν την Παρασκευή να απολαύσουμε τον Γαργαληστή στο γυμναστήριο του ΑΠΘ και να μην μας τα χαλάσει η βροχή.

06 June, 2007 20:25

 
Blogger Nathalie said...

Ti wraia idea auth me to paramy8ocd! Genika olo auto to post TA SPAEI!

10 June, 2007 11:55

 
Blogger Tertuliano Máximo Afonso said...

Leigh-Cheri ευχαριστώ για τις ευχές για το καινούριο μου...τισερτάκι. Επιτέλους τον κατάφερα τον blogger!
Ευτυχώς την Παρασκευή ο καιρός δεν μας τα χάλασε και είδαμε και τον Γαργαληστή.

Nathalie δεν είναι τόσο η ιδέα που είναι δυνατή αλλά το αποτέλεσμα είναι -και στα δύο cd- που είναι εξαιρετικό!
Κατά βάθος λυπάμαι τους "μεγάλους" που έχουν αναστολές να ευχαριστηθούν ένα "παιδικό" cd και μια "παιδική" συναυλία. Αυτοί χάνουν...

(Άντε σιγά-σιγά να βγάζω και post ανταπόκρισης!)

10 June, 2007 13:10

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home